miðvikudagur, desember 23, 2009
Þorlákur...
Ansi viðburðaríkur dagur hjá okkur mæðgum, hófst með heimsókn til langalöngu Ágústu, ferð upp í dansskóla til að horfa á paso tíma, viðkoma á Þjóðminjasafninu til að berja Ketkrók augum, hádegisstopp hjá Auði og drengjunum dýrlegu og svo að sækja AFO í vinnuna.
Þegar heim var komið bjó eiginmaðurinn til heitt súkkulaði og við gæddum okkur á flatkökum og hangikjöti, tókum smá tiltekt, settum jóladúkinn á borðið og tókum af rúmum. Ég og Ára fórum út í garð og tíndum allt ruslið og frusum næstum í hel á meðan, þökk sé nýju úlpunni minni að ég varð ekki úti!
Enduðum síðan á árlegum sið - Hamborgarabúllunni með Gumma frænda og Haffa frænda þar sem við gúffuðum í okkur góðum borgurum - skata hvað?
Núna er einkadóttirin sofnuð, bóndinn í bænum að redda síðustu gjöfinni *blikk blikk*, ég búin að kveikja á kertum, bara eftir að setja hreint á rúmið og síðan mun ég leggjast upp í og halda áfram með Larsoninn - tæpar 400 síður komnar og ég rétt rúmlega hálfnum!
Búllustemning
Áran hress með sinn burger***
sunnudagur, desember 20, 2009
Meðal annars frá herrakvöldi AFO, piparkökubakstri, sörubakstri, jólaballi, piparkökuskreytingum og fleiru - þigg kvitt í gestabók:)
Annars jólastemningin í hávegum höfð hérna á Laugarnesveginum, við þrjú komin á ról, búin að skreyta jólatréð og búið að bóna dúkinn. Ekkert sérstakt sem á eftir að gera næstu daga nema kaupa aðeins inn í matinn, annars bara afslöppun og notalegheit.
:)
Linda skrifaði klukkan 08:28 |
***
fimmtudagur, desember 17, 2009
Hún er búin að fatta þetta! Það tók ekki nema þrjá daga fyrir Áru að átta sig á því að það kæmi gjöf í skóinn á hverjum degi og núna þurfum við ekkert að minna hana á þetta eins og fyrstu dagana, núna er bara rise and shine 6:30 (jú var betra þegar hún fattaði ekki og svaf lengur:)) og tjékkað í skóinn.
Í morgun rauk hún fram og kallaði "Ég er búin að fá!" Við svöruðum mjög svo svefndrukkin hvort hún vildi ekki koma til okkar og sýna en það stóð ekki á svörunum: "Neibb ekki þarna inni í dimmunni!" Ætlaði sko að ná foreldrum sínum fram! Síðan lét hún nú eftir og kom og kveikti ljósið og sýndi okkur en þolinmæði um að fá pabba sinn fram var nú ekki meiri en svo að hún sagði: "hey pabbi komdu, ég nenni þessu sko ekki!" Við vitum bæði upp á okkur sökina að þetta er eittthvað sem við segjum bæði þegar hún hlýðir okkur ekki:)
Linda skrifaði klukkan 15:25 |
***
þriðjudagur, desember 15, 2009
Ég á það til að vera óttalegur hrakfallabálkur...eins og í morgun, þegar ég fór í þriðjudagshlaupið 6:45. Ég var í virkilega góðum gír þrátt fyrir aðeins fimm og hálfs tíma svefn því ég er komin í svo mikið jólajóla og vaki lengi. En til að gera langt hlaup stutt þá var ég komin á Laugarásveginn og búin með rúma fimm km og því aðeins tæpur km til stefnu, ég var í fíling með unglingapopp í eyrunum og á góðri ferð. Þá sé ég konu í fjarska með stóran svartan hund sér við hlið, eins og flestir vita er mér illa við dýr og sérlega við ókunna hunda svo ég hugsa með mér að það sé nú best að fara rétt út á götuna þegar ég mæti þeim.
Sú snilldarhugmynd mín endar nú ekki betur en svo að ég ligg í götunni eftir að hafa flækst í svörtu járni sem einhver hafði hent á götuna og ég festi báða fætur í og lendi illa á olnboganum og mjöðminni ásamt því fá blæðandi sár á báðum hnjám! Já ég veit snillingur! Ég stend upp og harka þetta af mér en með ansi ljótt sár á mjöðminni og frekar illt í hendinni. Ég sé skólastjórann nálgast mig úr fjarska og hugsa hvað það sé mikil synd að þurfa að labba tilbaka en síðan kom keppnisskapið yfir mig og ég hugsaði með mér að ég færi nú ekki að láta hann fara á undan mér svo ég klára hlaupið samferða honum í heldur miklu adrenalínkasti!
Hefði nú kannski betur sleppt því, því þegar heim var komið leit þetta illa út, peysan mín hafði líka rifnað og AFO átti ekki orð yfir þessu, heimilið átti enga plástra nema Dora Explorer svo ég hélt til vinnu með Dóru á hnjám, mjöðm og olnboga. Sem betur fer var Lilja hjúkrunarfræðingur við svo ég fékk góða meðhöndlun og er nú vel grisjum á fjórum stöðum. Verkurinn í hendinni fór síðan versnandi með deginum en Sía bjargaði því með íbúfeni því við máttum ekki láta deigan síga vegna Sörubakstur sem við höfðum planað.
Ég var smá súkkulaði til að byrja með enda með fulla örorku en Sía kepptist við að blanda kremið og þeyta eggjahvítur og rauður og þá hófst eiginlega vinnudagur nr. tvö því við kepptumst við í Sörubakstri frá fimm til að ganga ellefu og enduðum að ég held með yfir 200 sörur! Ég á tvöföldum íbúfen á fjögurra tíma fresti og Sía í kaffinu en þetta gekk vel og við erum nú þegar búnar að skipuleggja bakstur fyrir næstu jól:) Takk fyrir frábært kvöld Sía og þó þú haldir annað þá kann ég alveg að baka:)
Það er samt nokkuð ljóst eftir daginn að ég er hvorki að fara að bera fótleggi mína né handleggi þessi jólin og þarf klárlega að finna mér eitthvað nýtt dress sem hylur mig alla!
Myndir af bakstri og fleiru koma inn á morgun.
Linda skrifaði klukkan 23:29 |
***
mánudagur, desember 14, 2009
Fyrsta lifandi tréð okkar er komið út á svalir...Völdum okkur ljómandi fínt tré í gær og núna klæjar mig í fingurna að fara að setja það upp en þarf að bíða fram á næsta sunnudag en þá verður búið að bóna dúkinn okkar og svona, haldiði að það verði huggulegt á Laugarnesveginum, nýbónað gólf og lifandi stórt tré:)
Niðurtalning í jólafrí er sko hafin og núna eru ekki nema fjórir vinnudagar eftir, fjórir easy vinnudagar, kaffihúsaferð, félagsvist og litlu jól. Það held ég nú!
Ég hef sjaldan verið í jafnmiklum jólaspenning og hlakka ótrúlega mikið til að vera fyrstu jólin heima hjá okkur.
Linda skrifaði klukkan 14:58 |
***
föstudagur, desember 11, 2009
Ég held að dóttir okkar sé ekki alveg að fatta "conceptið" jólasveinn...í dag sagðist hún vilja flatköku í skóinn og rétt í þessu vildi hún kartöflu. Núna er búið að stilla gamla skónum sem ungfrú móðir bjó til á leikskóla fyrir ca. 25 árum úti í stofuglugga. Ára vill nefnilega ekki hafa hann inni hjá sér:)
Verður spennandi að sjá þegar hún sér Snuðru og Tuðru bókina frá Stekkjastaur í fyrramálið!
Linda skrifaði klukkan 20:28 |
***
fimmtudagur, desember 10, 2009
Það voru nú heldur betur stoltir foreldrar...(varist að lesa ef þið eruð viðkvæm fyrir grobbi)
sem gengu út úr Heilsugæslunni í Glæsibæ í dag. Einkadóttir þeirra hafði nýlokið við tveggja og hálfs árs skoðun og kom svona líka glimrandi vel út og skoraði fullt hún stiga. Við vissum auðvitað að hún væri klár stelpuskottan en ekki snillingur! DJÓK
En að öllu gamni slepptu þá stóð hún sig alveg ferlega vel og undirrituð fékk tár í augun þegar kjaftaði af henni hver tuskan við hjúkkuna þegar hún var að teikna mynd af sér að róla og hún var í rólunni og mamma og pabbi voru fyrir aftan að ýta og svo bætti hún við rigningu og prinsessurúminu, sænginni og lakinu sínu. Gerði síðan frekar bjagaðan tölustaf nr. 2 og sagði að hún væri tveggja ára:)
Þekkti alla litina og gat bara gert allt sem hún var beðin um:) Fyndnast fannst mér þegar hún átti að segja eins og hjúkkan: "Við drekkum mjólk" Áran mín enginn mjólkuþambari og svaraði um hæl: "Ég drekk djús!"
Ég leyfi mér að taka eitt svona montkast í þetta sinnið enda yfir mig ánægð með litlu skottuna mína...
Linda skrifaði klukkan 17:27 |
***
